"Wanneer een kind veiligheid, eten en onderwijs krijgt, kan zijn toekomst volledig veranderen"

Elke ochtend om 6.30 uur opent de directeur van de basisschool van For a Change zijn kantoor. Nog voordat de schooldag officieel begint, heeft hij al een ronde over het terrein gelopen, gecontroleerd of alles in orde is en erop toegezien dat de kinderen om 7.00 uur hun ontbijt krijgen. Om 7.30 uur start het onderwijs.

Maar zijn werk gaat over veel meer dan roosters en organisatie.

Een roeping om te dienen

Voordat hij aan deze school verbonden werd, werkte hij in de Malawische publieke sector en diende hij op vier verschillende scholen in uiteenlopende functies. Toen hem werd gevraagd of hij directeur van deze school wilde worden, hoefde hij daar niet lang over na te denken.

Hij zag het als een kans om te dienen — om er te zijn voor de kinderen die onder de zorg vallen van For a Change.

Die houding van dienstbaarheid vormt nog steeds de kern van zijn leiderschap.

Armoede laat diepe sporen na in het leven van kinderen — en dat is voelbaar in het klaslokaal.

Sommige kinderen missen dingen die zelfs een betrokken stichting niet volledig kan compenseren. Andere kinderen, vooral wanneer zij geen sponsor hebben, voelen zich thuis niet altijd gezien of gesteund. Veel leerlingen komen uit kwetsbare of gebroken gezinnen waar onderwijs niet vanzelfsprekend wordt aangemoedigd.

Dat gebrek aan morele steun heeft invloed op hun motivatie. Als een kind thuis niet hoort: “Je kunt dit”, dan wordt het moeilijker om daarin te geloven.

En toch — juist hier begint verandering.

Kinderen die hun school beschermen

Wat hem het meest raakt? De trots van de kinderen.

Ze koesteren hun school. Ze beschermen haar naam en eigendommen. Ze voelen zich verantwoordelijk.

Hij vertelt over een moment dat hem altijd is bijgebleven. Kinderen zagen hoe jongeren uit het dorp lampen uit een rijdende auto haalden die elektrische apparatuur vervoerde voor de school. De leerlingen merkten het op en meldden het direct. Er werd actie ondernomen — en alle lampen werden teruggevonden.

“Dit is de generatie die wij willen vormen,” vertelde hij later trots.

Het zijn kinderen die begrijpen dat hun school waardevol is. Dat integriteit belangrijk is. Dat zij deel uitmaken van iets groters dan henzelf.

Onderwijs verandert een mindset

De directeur heeft echte verandering gezien.

Hij spreekt over een verschuiving in denken. Kinderen zijn gemotiveerder. Ze willen naar school. Ze willen slagen.

“Wanneer een kind veiligheid, eten en een kans om te leren krijgt,” zegt hij, “dan krijgt dat kind de mogelijkheid om zijn of haar toekomst te veranderen.”

De steun van de stichting gaat verder dan onderwijs alleen. Er worden schooluniformen, kleding, schrijfmateriaal en medische zorg geboden. Het brengt stabiliteit. Waardigheid. Hoop.

Zonder deze ondersteuning zou de school niet kunnen functioneren zoals zij nu doet.

Een gemeenschap die gelooft

De leerkrachten werken alsof zij een roeping volgen. Dat brengt verantwoordelijkheid met zich mee — en een diepe motivatie om het beste te geven voor de kinderen.

Ook de lokale gemeenschap speelt een belangrijke rol. Ouders helpen vrijwillig met koken en leveren arbeid. Samen met leerkrachten en commissieleden werken zij als één geheel.

Er leeft een gezamenlijke overtuiging: dat deze kinderen, als zij slagen, later zullen bijdragen aan de ontwikkeling van Kwanjana. Die hoop verbindt en draagt.

Vooruitkijken

De droom voor de komende jaren is duidelijk:

• Onderwijs van hoge kwaliteit
• Gods Woord centraal
• Technologische ontwikkeling, waaronder een ICT-lokaal
• Sportactiviteiten zoals voetbal, netbal, volleybal en atletiek
• Muziek, kunst en creatieve vakken

Maar boven alles benadrukt hij het belang van voorbeeldgedrag. Leerkrachten moeten rolmodellen zijn. Zij moeten laten zien wat liefde voor leren betekent.

Een persoonlijk woord van dank

Aan iedereen die dit leest — en in het bijzonder aan iedereen die financieel bijdraagt — wil hij zijn diepe dankbaarheid uitspreken.

“Uw steun betekent leven voor deze school. Het betekent perspectief. Het betekent dat kinderen leren geloven in een betere toekomst.”

Hij sluit af met dankbaarheid — voor alle partners die trouw geven, en bovenal met dank aan God voor de kracht om dit werk voort te zetten.

“Dat de Heere jullie overvloedig zal zegenen.”